Pećinska umetnost: Snovi drevnih šamana

Kakve slikarske tehnike su, prema poslednjim istraživačkim saznanjima, zaista koristili pećinski ljudi? I čemu su zapravo služila njihova dela?

Pećinski atelje

Jedna od zanimljivijih stvari je kako je pećinski slikar dolazio do boja i kako su ih je nanosio na zidove. Na slikama u pećini Šove, kao i u većini drugih dominiraju crni ugalj i zemljani pigmenti – oksidi gvožđa sa različitim primesama, stepenima oksidacije i vlažnošću.

Najčešće upotrebljavana i najstarija je oker boja koju čovek koristi, procenjuje se, gotovo 250.000 godina. Ove boje nisu korišćene samo za oslikavanje pećinskih zidova, već i za ukrašavanje grnčarije, tetoviranje i drugo. Sijena je nešto svetlija, žuća, a tamniji oksid gvožđa sadržao je i tragove magnezijuma pa je davao mrku boju. Za crvene nijanse korišćen je hematit, takođe oksid gvožđa koji se najčešće nalazi u prirodi.

Neki od crteža rađeni su urezivanjem linija kamenom ili crtanjem komadom drvenog uglja koji je čovek držao u ruci kao olovku. Pigment koji je nalazio svuda oko sebe čovek je mrvio i kvasio. Mešao je sa životinjskom mašću, krvlju, biljnim sokovima, urinom ili vodom koju je nalazio u pećini, a koja je po pravilu bogata kalcijumom. Tako zamešanu boju ponekad je čuvao u unutrašnjosti školjke kao u posudi za farbu, a zatim nanosio prstom ili četkicom napravljenom od životinjske dlake ili biljnih vlakana i bojio svoja dela. 

Za crtanje je koristio i šuplje kosti sitnih životinja, kao na primer kost ptice napunjena crvenim pigmentom koja je pronađena u čuvenoj pećini Altamira i koja datira od 16.000 godina pre nove ere. Ponekad je ugljem senčio ivice da bi prikazao treću dimenziju. Šove je i dobar primer upotrebe ”pečata” čijim otiscima je senčena unutrašnjost tela životinja. 

Nastavak vas očekuje na narednoj strani >>>



bonus video
ostavite komentar
Inicijalizacija u toku...
U prodaji je oktobarsko izdanje časopisa National Geographic Srbija.