NASA je otkrila novi pojas radijacije oko Zemlje

Prsten radijacije, za koji naučnici ranije nisu ni znali, okruživao je Zemlju tokom prošle godine, pre nego što ga je uništio snažan međuplanetarni udarni talas...

NASA je otkrila novi pojas radijacije oko Zemlje Foto: NASA/Van Allen Probes/Goddard Space Flight Center

Nasina svemirska sonda koja proučava Van Alenov radijacijski pojas, zaslužna je za otkriće novog prstena radijacije. Ovaj do skora nepoznati, kratkotrajni  talas radijacije predstavlja iznenađujuće otkriće koje ukazuje na to koliko je još nepoznanica u svemiru, pa čak i u oblastima koje su nam u neposrednom okruženju, navode istraživači.

Prvo veliko otkriće u proučavanju svemira su bili Van Alenovi pojasevi radijacije, koji su zapravo oblasti veoma naelektrisanih čestica, zarobljenih usled delovanja magnetizma, a otkriveni su 1958. godine.

Pretpostavljalo se da se ovi pojasevi sastoje od dva prstena - unutrašnje zone koju čine elektroni velike energije , kao i pozitivni joni koje takođe karakteriše velika energija, ali ipak imaju konstantan i stabilan intenzitet. Spoljašnja zona se sastoji uglavnom od elektrona velike energije, čiji intenzitet varira u zavisnosti od uticaja solarnih vetrova i talasa radijacije koji dolaze od Sunca.

Otkriće novog, kratkotrajnog pojasa radijacije nateralo je naučnike da ponovo prouče modele Van Alenovih pojaseva radijacije, kako bi razumeli na koji način je pojas nastao.

Prstenovi radijacije oko Zemlje

Velika količina radijacije koju Van Alenovi pojasevi proizvode mogu predstavljati veliki rizik po satelite. NASA je u leto 2012. godine lansirala sonde kako bi dobila preciznije informacije o prstenovima radijacije. 

Sateliti su imali senzore visoke rezolucije i senzitiviteta koji služe da analiziraju plazmu, energetske čestice, magnetska polja i talase plazme. Sonde su neočekivano došle do otkrića novog, trećeg pojasa radijacije oko Zemlje, koji se sastoji od elektrona velike energije i nalazi se oko 19.100 do 22.300 kilometara iznad površine naše planete. Ovaj stabilan prsten se formirao početkom septembra i trajao je nešto više od četiri nedelje. Njega je najverovatnije uništio snažan međuplanetarni udarni talas, pa je nestao početkom oktobra 2012. godine.

Misterija radijacije

Na koji način ovi talasi radijacije nastaju ostaje nepoznato. Eksperti uključeni u projekat lansiranja Van Alen sondi pretpostavljaju da prstenove formiraju solarni vetrovi koji otkidaju delove spoljašnjeg pojasa radijacije. Buduća istraživanja Van Alenovih pojasa mogu otkriti da li su takvi privremeni prstenovi radijacije retka ili uobičajena pojava.

Izvor: LiveScience



bonus video
ostavite komentar
Inicijalizacija u toku...
U prodaji je oktobarsko izdanje časopisa National Geographic Srbija.