Google obeležio 120 godina od rođenja Ive Andrića

Most na Drini u Višegradu bio je obeležje svetskog pretraživača u čast godišnjice rođenja Nobelovca, 09. oktobra...

Google obeležio 120 godina od rođenja Ive Andrića Foto: Wikimedia Commons

Višegradski most je simbol Andrićevog romana „Na Drini ćuprija“ za koji je 1961. godine dobio ovu prestižnu nagradu za književnost.

Srbija je ove godine obeležila dva jubileja - 100 godina od objavljivanja Andrićevog prvog književnog rada (u časopisu „Bosanska vila“) i 50 godina od kako je dobio Nobelovu nagradu, a danas i 120 godina od njegovog rođenja.

Ivo Andrić rođen je u Docu kod Travnika, po nekim hroničarima 9. a po drugima 10. oktobra 1892. godine, od oca Antuna, školskog poslužitelja i majke Katarine. Detinjstvo je proveo u Višegradu, gde je završio osnovnu školu, a u Sarajevu Veliku gimnaziju.

Studirao je književnost i istoriju u Zagrebu, Beču, Krakovu i Gracu i doktorirao istoriju u Gracu, 1924. godine, temom „O razvoju duhovnog života u Bosni pod uticajem turske vladavine“. Dve godine kasnije postao je vanredni član Srpske kraljevske akademije u Beogradu, a njen redovni član bio je od 1939.

Prvi književni rad, pesmu „U sumrak“ objavio je 1911. u „Bosanskoj vili“, srpskom listu za književnost, koji je izlazio u Sarajevu.

Odrastanje u sredini u kojoj su pečat utisnula dva carstva ostavilo je snažan uticaj na Andrića i njegovo delo. Istorijski je promišljao i literarno oblikovao taj svet, a istorija je i njega stavljala na iskušenja. Kao gimnazijalac bio je vatreni pobornik integralnog jugoslovenstva, pripadnik pokreta „Mlada Bosna“ i borac za oslobođenje južnoslovenskih naroda Austrougarske monarhije.

Radio je u diplomatskoj službi Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca, a zatim Kraljevine Jugoslavije, i u Rimu, Marselju, Parizu, Briselu, Ženevi, Madridu i Berlinu. To je period plodnog literarnog stvaralaštva i tada objavljuje zbirku pesama u prozi „Nemiri“ i pripovetke „Chorkan i Švabica“, „Mustafa Madžar“, „Ljubav u kasabi“, „Most na Žepi“, „Jelena, žena koje nema“...

Uoči Drugog svetskog rata - 1939. godine, zbog neslaganja sa politikom vlasti u Beogradu, napustio je ambasadorsko mesto u Berlinu, vratio se u Beograd i posvetio pisanju.

Tokom Drugog svetskog rata, koji je dočekao kao poslanik odnosno ambasador Kraljevine Jugoslavije u Berlinu, penzionisan je, što je on navodno odbio i povukao se iz javnog života. Živeći na političkoj i kulturnoj margini napisao je, upravo u ratnim godinama, tri velika romana „Na Drini ćuprija“, „Travnička hronika“ i „Gospođica“.

Godine 1954. postao je član Komunističke partije Jugoslavije i prvi predsednik Saveza književnika Jugoslavije i te godine štampao roman „Prokleta avlija“.

Andrić je umro na Vojnomedicinskoj akademiji u Beogradu, 13. marta 1975, a sahranjen je u Aleji velikana na beogradskom Novom groblju.

O sopstvenom životu je zapisao: „Čini mi se da kad bi ljudi znali koliko je za mene napor bio živeti, oprostili bi mi lakše sve zlo što sam počinio i sve dobro što sam propustio, i još bi im ostalo malo osećanja da me požale“.



bonus video
ostavite komentar
Inicijalizacija u toku...
U prodaji je julsko izdanje časopisa National Geographic Srbija.