Mesto gde se spajaju dva okeana: Da li se vode Atlanskog i Tihog okeana mešaju?

Da li granica između dva okeana zaista postoji?

Mesto gde se spajaju dva okeana: Da li se vode Atlanskog i Tihog okeana mešaju? Foto: Profimedia

Sigurno ste do sada negde na internetu videli neverovatnu fotografiju koja je nastala u Aljaskom zalivu gde dve vrste vode, jedna blještava svetloplava, a druga, duboke tamne nijanse plave, naleću jedna na drugu. 

Fotografija je dobila neformalan naziv – "mesto gde se spajaju dva okeana", što je, uprkos vrlo jednostavnom objašnjenju šta se zapravo nalazi na slici, izazvalo mnoge nedoumice i pogrešne interpretacije. Najčešće objašnjenje je da je to mesto gde se spajaju Baltičko i Severno more koji se nikad ne mešaju, već stvaraju granicu poput one na geografskoj karti.

Jedna od prvih fotografija nastala je tokom istraživačkog krstarenja iz 2007. godine u kojem su okeanografi proučavali ulogu koju ima gvožđe u Aljaskom zalivu i način na koji ono dolazi do određenih područja severnog Pacifika.

Okeanograf Ken Bruland sa Univerziteta Kalifornija, jedan je od naučnika koji su učestvovali u istraživanju i autor jedne od najpoznatijih fotografija ovog fenomena. On kaže da je svrha krstarenja bila proučavanje velikih, sporih morskih struja koje se vrtlože na području od nekoliko stotina kilometara, od obale Aljaske prema Aljaskom zalivu.

Ti vrtlozi često sa sobom nose ogromne količine glacijalnih sedimenata zahvaljujući rekama Aljaske poput, recimo, reke Kuper koja je duga oko 460 kilometara i potiče od glečera Kuper smeštenog duboko u unutrašnjosti Aljaske. Ona se uliva u istočno područje zaliva Princ Vilijam noseći sa sobom tešku glinu i sedimente, među kojima i gvožđe.

"Glacijalne reke leti nose erozivno zemljište od planina koje se nalaze duboko u unutrašnjosti", kaže Bruland. "Pri tom procesu one podižu sav taj materijal, tzv. glacijalno brašno, i odnose ga sa sobom."

Kad se glacijalne reke izliju u veću vodenu površinu, zahvata ih okeanska struja koja se kreće vrtložno od istoka prema zapadu. To je jedan od osnovnih načina na koji se gvožđe, sastavni deo sedimentnog glacijalnog oticanja, prenosi na gvožđem siromašne regije Srednje Aljaske.

Za fotografiju o kojoj je reč, Bruland kaže da prikazuje obiman izliv vode iz jedne od sedimentima bogate reke, koji se susreće sa okeanskom vodom. Takođe je lažna tvrdnja da se te dve vode nikad ne mešaju, tvrdi on i dodaje: "Granice ovih dvaju područja nikad nisu statične. One se kreću naokolo i nestaju, zavisno od količine sedimenata i hirovitog kretanja vode."

Sličan fenomen

Susret voda iz reka Rio Negro i Solimoes koje se susreću u donjem toku reke Amazon.



bonus video
ostavite komentar
Inicijalizacija u toku...
U prodaji je septembarsko izdanje časopisa National Geographic Srbija.