U potrazi za stvarnim Isusom: Šta arheologija otkriva o životu jedne od najuticajnijih ličnosti u istoriji

Vernici ga poštuju kao Sina božjeg. Skeptici ga odbacuju kao legendu. Umetnici su ga prikazivali u obličjima koja su odražavala njihovo vlastito doba i okruženje. Dok stručnjaci polemišu o stvarnom identitetu jedne od najuticajnih i najtajanstvenijih ličnosti u istoriji, arheolozi prekopavaju Svetu zemlju da bi razdvojili činjenice od fikcije.

KADA JE ISUS ISUS imao oko 30 godina, zakoračio je u reku Jordan s jevrejskim buntovnikom Jovanom Krstiteljem i, prema Novom zavetu, doživeo iskustvo koje mu je promenilo život. Ustajući iz vode, ugledao je Duh božji kako se spušta na njega "kao golub" i čuo je glas božji koji mu kaže: "Ovo je sin moj ljubljeni, koji je po mojoj volji." Posle tog božanskog susreta Isus kreće u misiju propovedanja i isceljivanja, koja je počela u Galileji i završila se, tri godine kasnije, njegovim pogubljenjem u Jerusalimu. 

Jedna od njegovih prvih stanica bio je Kapernaum, ribarski gradić na severozapadnoj obali velikog slatkovodnog jezera zbunjujuće nazvanog More galilejsko. Tu je Isus zatekao ribare koji su postali njegovi prvi sledbenici – Petra i Andriju kako bacaju mreže i Jakova i Jovana kako krpe mreže – i tu je uspostavio svoje prvo sedište.

U hodočasničkim turama za hrišćane Kapernaum se obično naziva "Isusovim gradom". Danas ga drže franjevci i okružen je visokom metalnom ogradom. Znak na kapiji jasno govori šta unutra nije dozvoljeno: psi, oružje, cigarete i kratke suknje. Odmah iza ograde je neuobičajeno moderno dizajnirana crkva koja stoji na osam stubova i liči na nekakav svemirski brod koji lebdi nad gomilom ruševina. To je Memorijalna crkva Svetog Petra, osveštana 1990. godine iznad jednog od najvećih otkrića do kojih su u XX veku došli arheolozi koji su istraživali istorijskog Isusa.

gestimanski-vrt
Nekoliko sati pre hapšenja i raspeća, prema jevanđeljima, Isus se molio u Getsimanskom vrtu, nazvanom verovatno po aramejskom nazivu za presu za ceđenje maslinovog ulja.
Danas mnogi hodočasnici dolaze u ovaj maslinjak van zidina Jerusalima da bi se prisetili najstrašnije noći u Isusovom životu.
Foto: Wikimedia Commons

S čudne terase crkve puca očaravajući pogled na jezero, ali sve oči uprte su u sredinu zgrade gde posetioci preko gelendera kroz staklo gledaju ruševine osmougaone crkve izgrađene pre oko 1.500 godina. Kad su franjevački arheolozi kopali ispod te stare zgrade 1968. godine, otkrili su da je ona sagrađena na ostacima kuće iz I veka. Bilo je dokaza da je to bio privatni dom koji je za kratko vreme preobražen u javno okupljalište.

Do druge polovine I veka – samo nekoliko decenija posle Isusovog raspeća – grubi kameni zidovi ove kuće bili su omalterisani, a kuhinjski predmeti zamenjeni su uljanim lampama karakterističnim za mesta namenjena okupljanju. U narednim vekovima u zidove su urezivane molitve Hristu, a kada je hrišćanstvo postalo zvanična religija Rimskog carstva u IV veku, prostor je proširen u pravi, temeljno oslikani hram. Od tada se ovaj objekat obično zove Petrova kuća. Iako nije moguće utvrditi da li je Hristov učenik zaista tu živeo, mnogi stručnjaci smatraju da je to moguće.

U jevanđeljima je zabeleženo da je Isus izlečio Petrovu taštu od groznice u njenom domu u Kapernaumu. Vest o ovom čudu brzo se proširila i do večeri gomila bolesnih ljudi okupila se ispred njenih vrata. Isus je izlečio bolesne i oslobodio ljude koje su zaposeli demoni.

Priče o gomilama ljudi koji dolaze kod Isusa da ih izleči podudaraju se sa onim što arheologija otkriva o Palestini iz I veka, gde su lepra i tuberkuloza bile rasprostranjene bolesti.

NASTAVAK NA SLEDEĆOJ STRANI



ostavite komentar
Inicijalizacija u toku...
U prodaji je junsko izdanje časopisa National Geographic Srbija.