Priča o Trajanovom mostu na Dunavu

Dvadeset kamenih stubova nosilo je nad širokom rekom drvenu konstrukciju, dužu od kilometra, preko koje će Trajan povesti 18.000 ratnika.

POČETAK PRIČE O MOSTU vraća nas dva milenijuma unazad, u vreme vladavine prvog rimskog cara Oktavijana Avgusta. Da bi sačuvao imperiju od upada varvara, Oktavijan postavlja granice na linije pogodne za odbranu, prvenstveno uz velike vodene prepreke. Tako zauzima i teritorije uz desnu obalu Dunava, od izvora sve do ušća u Crno more, da bi s vremenom uz nju izgradio osmatračke kule, šančeve, bedeme i utvrđenja, sa zadatkom da njihova posada zadržava napadače do dolaska jedinica najbliže legije. Taj sistem odbrane granice, koji podrazumeva i razvijenu mrežu dobrih puteva, nazvan je limes.

Na teritoriji današnje Srbije egzistirali su panonski i mezijski limes (prema nazivu tadašnjih provincija). Panonski limes išao je do Singidunuma (Beograda), a mezijski dalje nizvodno. U Singidunumu je bio stalni logor IV legije Flavija, dok je glavno utvrđeno mesto na mezijskom delu limesa bio Viminacijum (kod Kostolca), u kojem su tokom vremena boravile razne legije.

Zahvaljući filmovima postali turističke atrakcije: 5 mostova koje svi žele da posete

Posebna teškoća za rimske graditelje bila je uspostavljanje limesa duž dunavskog tesnaca, pre svega gradnja puta za brzo prebacivanje legija i njihovo snabdevanje. Zbog konfiguracije terena gradnja je trajala čitav jedan vek. Prvo je desnom obalom Dunava, od Golupca do današnjeg Donjeg Milanovca, 34. godine završen Tiberijev put. Na većem delu trase bio je usečen u okomite stene, sa brojnim galerijama koje su nosile grede horizontalno pobodene u kamen. Probijanje puta nastavljeno je u vreme Klaudija i Domicijana, da bi ga tek 101. godine završili (najtežu deonicu) Trajanovi graditelji. O svojim graditeljskim poduhvatima rimski vladari su ostavljali table sa uklesanim natpisima, od kojih je najpoznatija ona Trajanova na kojoj piše: Imperator Cezar, sin božanskog Nerve, Nerva Trajan Abgust, pobednik nad Germanima, veliki potifeks, četvrti put postavljen za tribuna, otac domovine, konzul treći put, planine je isklesao i postavio grede od kojih je napravljen ovaj put.

ČOVEK KOJI JE VODIO GRADNJU PUTA u vreme Trajana bio je najveći arhitekta toga doba, inženjer i matematičar Apolodor iz Damaska. Imperator ga je upoznao dve decenije pre svog krunisanja, dok je u Siriji pohađao vojnu obuku. Poreklom Grk, od oca koji je pripadao viteškom staležu Ordo Equester, mladi Apolodor je imao prohodnost, ali je pre svega svojim talentom i znanjem stekao zvanje vojnog inženjera jedinica stacioniranih u Siriji. Ceneći njegovu sposobnost, Trajan ga je nakon stupanja na presto 98. godine imenovano za vodećeg arhitektu Carstva (prefectus fabrorum).

„Biću poštovan kada Dakiju učinim rimskom provincijom i kada Dunav i Eufrat pređem preko mosta”, izgovorio je Trajan pri krunisanju i započeo je pripreme za ono što deceniju ranije nije uspelo caru Domicijanu, kojem su Dačani, u Bici kod Tape, iz zasede uništili V legiju. Godinu dana kasnije Domicijan je na istom mestu dobio bitku, ali je zbog slabe logistike bio primoran da dačkom kralju Decebalu da status rimskog klijenta. 

Nastavak vas očekuje na narednoj strani >>>



bonus video
ostavite komentar
Inicijalizacija u toku...