Zvona iz Belosavaca

Zvuk zvona možemo uporediti i s tokom čovekovog života. Zajednički su im početni impulsi, vibracije, periodi stabilizacije, slabljenja i utihnuća, koji će na kraju preći u apsolutnu tišinu.

Zvona iz Belosavaca Foto: Marko Risović

Nije prošlo ni četvrt sata otkako su utihnula novopostavljena zvona na drvenom zvoniku Manastira Crna reka, monaškoj isposnici smeštenoj usred planina na jugozapadu Srbije, kad se pred manastirom pojavi, svečano obučen, stasiti gorštak iz obližnjeg sela Ribariće i zadihan upita: „Zašto ranije niste najavili da nam dolazi vladika?” „Nije vladika, već to zvonolivci isprobavaju zvono”, odgovara mu iguman Nikolaj.

„Čovek je znao da zvona pozivaju na bogosluženje, da su signal za početak i glavne trenutke bogoslužbenih radnji, ali i da objavljuju dolazak crkvenih velikodostojnika, pa i nadležnog vladike za njihov manastir”, prenosi nam i pojašnjava ovaj dijalog zvonolivac Mladen Kremenović, koga smo posetili u njegovoj radionici „Ligrap” u Belosavcima, na pedesetak kilometara južno od Beograda.

Zna, verovatno, taj gorštak iz priča svojih starih i da su nekada zvona pozivala narod na odbranu od nadirućeg neprijatelja, na odbranu od šumskog požara, na veselje povodom ratne pobede ili rođenja kraljevog naslednika.
Poznato nam je iz starih zapisa da su daleko od Ribarića, na poziv zvona sa gradskih zvonika građani odlazili na posao, okupljali se i birali gradsku upravu, dočekivali krunisane glave, vojskovođe i druge znamenite ljude. Zvona su najavljivala otvaranje i zatvaranje gradskih kapija, početak i završetak gradskih sajmova i lokalnih svečanosti ili jednostavno – zvona su objavljivala koliko je sati. O potrebi da imaju zvona svedoči i jedan zahtev žitelja francuskog grada Liona iz 1481. godine, upućen gradskom veću, u kome se kaže „da se oseća goruća potreba za jednim velikim zvonom čije će udarce čuti svi građani u svim delovima grada. Kad bi se napravilo takvo zvono, na vašare bi dolazilo više trgovaca, građani bi bili većma utešeni, razdragani i srećni i živeli bi urednijim životom, a grad bi dobio svoj ukras.”

Zvona su bila i ostala ponos svake hrišćanske zajednice. Tako Amerikanci, kao znamenje značajne epohe u svojoj istoriji, čuvaju u Filadelfiji (Pensilvanija), glavnom gradu SAD-a od 1790. do 1800. godine, Zvono slobode (Liberty bell). Ono je 1776. godine najavilo čitanje Deklaracije o nezavisnosti Sjedinjenih Američkih Država, a danas svečano zvoni u čast inauguracije predsednika i tužno oglašava njihovu smrt.



bonus video
ostavite komentar
Inicijalizacija u toku...